Bekleyiş

 cicek1

Namlunun ucunda solar yürekler,

Kıyısından dönülür sevdaların,

Umut denilir bekler insan

Ve susar…

Kaçmak ister, unutmak ister her şeyi

Yüreğinde gizlediği bir çift gözden başka

Beyaz sayfalara karalanır aşkın öteki yüzü

Yani hüzün yani çaresizlik…

Viyana önlerinde vurulur en son süvarisi aşkın.

İntizarında eritir sinesindeki acıları.

Cebeli Tarık da bekler sevgiye adanmışlık ordusu.

Önlerinde deniz gibi bir ordu,

Arkalarında ordu gibi bir deniz,

Dönüş yok…

 

Ve gömülür mavi sular

 

ın derinliklerineAşka susamış ordu,

İncilerde gizlenir gözyaşları.

Ve fatih çeker ordularını yüreğimin kıyılarından

İstanbulun yüreğine…

 

Ödenir her şeyin bedeli bir şekilde

 

,Her insan bir umut taşır elbette heybesinde

Karanlığın saltanat süreceği yarınlar adına.

Satılır yürekler uluorta bir köle niyetine,

Sevgi kırıntıları kalır geriye

Koca bir sevgi yumağından.

Yetinmeyi bilmez kaçar sevgili yediveren iklimlere,

 

Bir gökkuşağı ıslaklığında solar beklenilen yarınlar.

 

Geride kalır viran düşler.

Kurtlar sofrasında paylaşılır ceylanın yüreği.

Baykuşun altın sarısı gözlerinden bakarlar hayat,

Ve zamansız beddualar kalır hayırsız dudaklarda.

Ve bir türlü aydınlanmaz karanlık yürekler.

Ay bulutun yüreğinde saklar suretini,

Yıldız hasret kalır aya,

Aşık hasret kalır maşuka.

Eşkıya sevdalar sarar dört bir yanı, umutsuz bekleyişler.

Bitmeden kefenlenir sevdalar, ölmeden katline ferman yazılır aşığın.

Boz bulanık sular kalır geride ve vakitsiz yağan yağmurlar.

 Ömer Sevim

 

Reklamlar

ZaMaN

Ayak sesleri geliyor öteden

Bir dörtnala şahlanışki ta ezelden

Durdur durdurabilirsen o şahlanmışı

Yelesinden tutmuşum şimdi,  sür sonsuzluğa atını

11.11.2008

Geçmişe Mektup

Zaman geciyor,
Hergün bir yaprak,
Hergün bir damla daha hayattan,
Büyüyorum anne.
Hani içinde bir kıvılcım olurya,
Hani herşey çok güzeldir,
Benim kıvılcımım kor oldu,
Ama bak herşey yolunda değil anne.
Hani ufacık bir bebekken,
Sadece acıkınca ağlarmışım,
Başka zamanlarda sürekli gülermişim,
Artık sadece acıkınca ağlamıyorum anne.
Bak yıllar ne çabuk geçmiş,
Sadece gülünmeyecegini öğrenmişim,
Belkide öğretilmişim.
Ben büyümüşüm be anne.
Yanından ayrılmayan kızın,
Bak artık uzaklarda,
Üstelik yalnız,
Hemde herkesin içinde anne.
Öyle birde tuzağa düşmüşki,
Of dese olmaz, yok dese hiç,
Adını bile koyamamış,
Yardım etsene anne.
Anlayacağın eskiyi özledim anne,
Yeniden çocuk olmayı,
Sadece acıkınca ağlamayı,
Ve hiç şimdiyi yaşamamayı.
Zaman geriye gitmez değilmi?
Ya da ben yeniden çocuk olamazmıyım?
Söylesene onu unuttum diyebilirmiyim?
Yani herşey söylemek kadar kolay olabilirmi anne?
Dur söyleme,
Ben yine hayal kuruyorum değilmi?
Sadece kendimi kandırıyorum değilmi?
Peki kalbimi kim kandıracak anne?
Eskiden günlerin, hatta dakikaların hesabını tutardım,
Şimdi günlerden Cuma belkide salı,
Günlerin ne önemi kaldıki,
Takvimlere bile küs oldum anne.
Yinede ayaktayım, direniyorum.
Belkide bir ışık arıyorum,
Bulunca herşeyden kurtulabileceğim,
Ne güçlü büyütmüşsün beni anne!
Sen yinede beni merak etme,
Herşeyle savaşmayı,
Güzel günlerinde olacagını,
Ben senden öğrendim anne.
Yinede buralar güzel, soğukları saymazsan.
İnsanlar mutlu, beni saymazsan.
Gündüzler ve gecelerde iyi, yalnızlıgımı saymazsan.
Beni soracak olursan anne,
Bende iyiyim, içimdeki yangını saymazsan…